![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
Ik heb een plan.
"Well some say life will beat you down. Break your heart, steal your crown."
Learning To Fly - Tom Petty and the Heartbreakers
Op basis van dit stukje lyrics ben ik maar begonnen aan een nieuwe blogpost. De twee zinnen vormen in mijn ogen een ontzettend mooie samenvatting voor de wat moeilijkere periodes in het leven. Het leven dat soms gewoon even niet meezit en dat je dan keihard in je gezicht word gemept, vlak nadat alles zo goed leek te gaan. Dat je op je hoogste punt van je vlucht zit, word geraakt door een steen die je niet zag aankomen en dan als een baksteen naar beneden valt.
Dat doet me denken aan een stukje van Acda en de Munnik uit Spelen:
'Ik weet ondertussen dat je veel langer onderweg bent naar het geluk, veel langer van het geluk aan het gaan bent, dan dat je daadwerkelijk op dat kleine eilandje van geluk zit. Waarvan je weet dat je er binnenkort toch weer vanaf moet.'
Dan het tweede, iedereen kent dat wel. Want als de rest klote gaat, dan kan dat ene er ook nog wel bij, alsof het nog niet genoeg is. Ik ga hier niet te specifiek op in, iedereen weet wel wat dat betekend voor hemzelf.
En als je dan alles hebt verloren, dan verlies je ook nog je kroon. Je enige resterende eigenwaarde en zelfrespect. Misschien dat dit wel het meest heftige is van alles. Als je alles bent verloren, verlies je het geloof in jezelf en word het steeds moeilijker om de rode draad weer op te pakken en verder te gaan. Zeker als je voor jezelf plannen maakt of je voorstelt hoe dingen gaan lopen, terwijl ze toch nooit zo lopen zoals jij denkt. Het belangrijkste is dat je je kroon niet verliest, want daarmee kan je alles bereiken, of zal je in ieder geval merken dat alles beter gaat als je positief op de wereld kijkt.
Ik heb een plan, ik maak nooit meer een plan.
Zijn er geen regels die ik dan ook niet weten kan.
Learning To Fly - Tom Petty and the Heartbreakers
Op basis van dit stukje lyrics ben ik maar begonnen aan een nieuwe blogpost. De twee zinnen vormen in mijn ogen een ontzettend mooie samenvatting voor de wat moeilijkere periodes in het leven. Het leven dat soms gewoon even niet meezit en dat je dan keihard in je gezicht word gemept, vlak nadat alles zo goed leek te gaan. Dat je op je hoogste punt van je vlucht zit, word geraakt door een steen die je niet zag aankomen en dan als een baksteen naar beneden valt.
Dat doet me denken aan een stukje van Acda en de Munnik uit Spelen:
'Ik weet ondertussen dat je veel langer onderweg bent naar het geluk, veel langer van het geluk aan het gaan bent, dan dat je daadwerkelijk op dat kleine eilandje van geluk zit. Waarvan je weet dat je er binnenkort toch weer vanaf moet.'
Dan het tweede, iedereen kent dat wel. Want als de rest klote gaat, dan kan dat ene er ook nog wel bij, alsof het nog niet genoeg is. Ik ga hier niet te specifiek op in, iedereen weet wel wat dat betekend voor hemzelf.
En als je dan alles hebt verloren, dan verlies je ook nog je kroon. Je enige resterende eigenwaarde en zelfrespect. Misschien dat dit wel het meest heftige is van alles. Als je alles bent verloren, verlies je het geloof in jezelf en word het steeds moeilijker om de rode draad weer op te pakken en verder te gaan. Zeker als je voor jezelf plannen maakt of je voorstelt hoe dingen gaan lopen, terwijl ze toch nooit zo lopen zoals jij denkt. Het belangrijkste is dat je je kroon niet verliest, want daarmee kan je alles bereiken, of zal je in ieder geval merken dat alles beter gaat als je positief op de wereld kijkt.
Ik heb een plan, ik maak nooit meer een plan.
Zijn er geen regels die ik dan ook niet weten kan.
Loved and lost.
Daar lig ik dan weer, half 3 's nachts terwijl ik me had voorgenomen m'n werk af te maken en vroeg te gaan slapen. Helaas, weer niet gelukt, morgen een nieuwe kans.
Dan nog maar een blogje, om die laatste hersenspinsels ergens neer te zetten. Met 'One Of It' van Milow op de achtergrond zet ik de eerste regels in het vakje 'Tekst' bij 'Post aanmaken'. Maar wat zal ik er eens neer zetten? Wat wil ik nu kwijt en wat willen mensen horen? Doet dat er eigenlijk toe, wat mensen willen horen?
Lees verder »
Dan nog maar een blogje, om die laatste hersenspinsels ergens neer te zetten. Met 'One Of It' van Milow op de achtergrond zet ik de eerste regels in het vakje 'Tekst' bij 'Post aanmaken'. Maar wat zal ik er eens neer zetten? Wat wil ik nu kwijt en wat willen mensen horen? Doet dat er eigenlijk toe, wat mensen willen horen?
Lees verder »
The Prestige
Na eerdere succesen als ‘Memento’ en ‘Batman Begins’ zet Christopher Nolan opnieuw een schitterende film neer met een ijzersterk verhaal, dat blijft boeien tot zelfs na het einde.
Lees verder »
Lees verder »